We herinneren ons Pim Fortuyn als boodschapper en verpersoonlijking van de roep om efficiëncy en effectiviteit in het publieke domein, gelijkwaardigheid in plaats van gelijkheid en als voorvechter van de vrijheid van meningsuiting.

 

Daarnaast zorgde hij dat het waarden- en normenprobleem, het probleem van mislukte integratie van allochtonen en de problematiek rondom veiligheid, gezondheidszorg, onderwijs en infrastructuur in Nederland bespreekbaar werd gemaakt.

 

Laten we niet vergeten dat Pim Fortuyn, voor zijn entree als politicus, de politiek en economie in Nederland al meer dan 20 jaar zeer kritisch volgde. Hij had brede steun in de Nederlandse maatschappij, door vele columns in weekblad Elsevier en diverse kranten en door spreekbeurten en opdrachten en door de boeken die hij had geschreven. Zijn uiteindelijke doel: minister-president van Nederland. "Ik zal regeren vanuit het Catshuis, met de gordijnen open", zo zei Fortuyn.

 

Pim hield niet van het poldermodel en 'pappen en nathouden'. Zijn aanpak was onorthodox en leverde vaak felle reacties op. Dit bleek tijdens zijn politieke opkomst. Hij werd  door een groot deel Nederlandse media - met name de publieke omroep en de linksgeorienteerde pers - op negatieve en vaak onbehoorlijke wijze gediskwalificeerd en verketterd als racist, rechtse demagoog, neo-nazi, Eichmann, de Hollandse Haider of Berlusconi.

 

Na de moord is Pim Fortuyn langzamerhand gerehabiliteerd. Politieke partijen hebben veel van zijn ideeën en gedachtengoed overgenomen en uiteindelijk is Fortuyn steeds meer geprezen als voorloper die vele taboes bespreekbaar heeft gemaakt, van veiligheid, immigratie tot verloedering van onderwijs en gezondheidszorg.

Het gedachtengoed van Pim Fortuyn was gebaseerd op een aantal kernwaarden en verworvenheden van de westerse maatschappijen: de moderniteit en de verlichting.

 

Met name in zijn boek "de Verweesde Samenleving" beschreef hij de kern van zijn gedachtegoed! Zijn aanklacht hierin was dat de generatie van Babyboomers, de huidige politieke en bestuurlijke elite (waartoe hij zelf behoorde) in de laatste 30 jaar de politieke en maatschappelijke, westerse, verworvenheden op het spel heeft gezet door volhardend vast te houden aan dogmatische theoriëen als socialisme, cultuurrelativisme en 'sociale betrokkenheid'.

 

1. Scheiding tussen kerk en staat op politiek en maatschappelijk niveau
2. Vrijheid van meningsuiting, slechts beperkt door in de wet gestelde grenzen
3. Markteconomie gebaseerd op vrijheid van ondernemersschap met oog voor de zwakkere in de samenleving
4. Parlementaire democratie, waarin door het volk gekozen parlement het laatste woord heeft over wetgeving
5. Scheiding van uitvoerende, wetgevende, rechterlijke macht
6. Gelijkwaardigheid voor mannen en vrouwen
7. Individuele verantwoordelijkheid staat centraal
8. Individuele vrijheid en individualisme (slechts begrensd daar waar het de collectieve waarden hindert)
9. Universele verklaring van de rechten van de mens.

 

Op 6 mei 2002, om 18.06 werd de opkomst van Pim Fortuyn koelbloedig de halt toe geroepen. "Hoe heeft dit kunnen gebeuren?", riepen politici en journalisten om het hardst.

Pim Fortuyn heeft het zelf zien aankomen. "Als mij ooit iets overkomt, dan zijn jullie medeschuldig. Jullie hebben het klimaat geschapen".