Deze column is verschenen in Sum november 1992


Zo, we hebben dat protest van jullie over de tempobeurs weer achter de rug. Een uitstekend idee overigens van die minister Ritzen. Een betrekkelijk slappe en kleurloze minister van Onderwijs en Wetenschappen, maar op dit punt heeft hij gewoon gelijk. Wie niet op tijd studeert ziet maar uit naar een andere manier om in zijn of haar levensonderhoud te voorzien. Al te goed is tenslotte buurmans gek! Wij betalen belastingsgeld, waar onder meer studenten van worden onderhouden, een uitstekende zaak, maar daar dient dan tegenover te staan dat men op zijn tijd studeert. En die studie valt in de meeste gevallen echt wel mee, want jullie worden door ons bepaald niet overvraagd.

Er is echter iets anders wat me al langer dwars zit dan dat gejeremieer over jullie inkomen en dat is dat ontstellende gebrek aan nieuwsgierigheid. Jullie lezen niets meer, vragen niets meer en lijken jullie behalve over House en XTC nergens meer over op te winden. Wat zijn dat voor jonge mensen die niet intens nieuwsgierig zijn en geen boek of tijdschrift meer aanraken? Zijn jullie van plan om een leven te leiden van nooit geleefd? Van huisje boompje beestje, van verzorging en vermaak van de wieg tot het graf? Het is maar een betrekkelijk kort stukje van je geboorte totdat je tussen die zes planken ligt, waar we tenslotte allemaal eindigen. In die tussentijd moet je er wat van maken. Je moet plezier hebben, leuke reizen maken, maar er is echt meer dan dat.

Als je mag studeren is dat een groot voorrecht. Het is een periode waarin je je tijd helemaal zelf in kunt richten. Je kunt besluiten om van je studie ècht iets te maken. Dat betekent zelf ideeën ontwikkelen, in plaats van de hapklare brokken te slikken die je docenten je voorschotelen. Dat betekent met die docenten in discussie gaan en zlefs diepgaand met hen van mening verschillen. Je kunt je zorgen maken om de wereld om je heen. Genoeg te doen zou ik zeggen. Naast het milieu, veel conflicten in de wereld blijft ook ons werelddeel daar niet bepaald van verschoond. Denk alleen maar eens aan Joegoslavië en de voormalige Sovjetunie. Heb je de situatie daar als eens in ogenschouw genomen? Wellicht een aardig idee om in plaats van op wintersport te gaan een reisje te maken naar een van de landen in Oost-Europa of de voormalige USSR om de situatie daar in ogenschouw te nemen. Misschien ook een aardig idee voor een stage en/of een scriptie. En wie weet wordt het nog iets en ga je er straks een tijdje heen om daar iets te ondernemen, want naast een berg problemen tref je daar natuurlijk een heel scala aan mogelijkheden waar je hier slechts van kunt dromen.

Om dat allemaal goed te doen moet je wel op de hoogte zijn en je vak beheersen en dat betekent lezen, lezen en nog eens lezen. Er verschijnen elke maand weer karrevrachten aan interessante boeken, artikelen en tijdschriften. Het is nauwelijks te behappen. Maar jij hebt de tijd, alle tijd om je eraan te overeten. Die gelegenheid krijg je na je studie naar alle waarschijnlijkheid niet meer in die mate. En je kunt het gratis en voor niemandal doen op onze kosten. Die universiteitsbibliotheek en die openbare bibliotheek staan tot jullie dienst. Dikwijls toegerust met uiterst vriendelijk en behulpzaam personeel dat je helpt bij het uitzoeken van hetgeen van je gading is. Dat je adviseert als je iets wil weten. En ze hebben ook allemaal van die heerlijke leestafels, waarop heel veel kranten en tijdschriften liggen uit Nederland maar ook ver daarbuiten. Waar wachten jullie eigenlijk nog op, oenen? Pak je kans want morgen is ie er niet meer!

Deze column is verschenen in Sum november 1992